Impressie van onze vakantie van 4 juni t/m 1 juli 2005 in Bruyères-( Waimes)België
Plaats 94 op camping Anderegg.
Het was volgens de eigenaren Nancy en Johan Anderegg de mooiste plek van de camping
en dat klopte voor de volle 100 %.
Prachtig uitzicht en zelfs 's ochtends tijdens het ontbijt kon je regelmatig reeën zien.
De barrage/stuw van het Lac de Robertville. Een groot meer waar de Warche in uitkomt.
De achterzijde was meer dan 50 meter diep.
Indy pakt hier het laatste streepje zon 's avonds.
Aan de wandel langs het riviertje de Bayehon wat weer uitkomt in de Warche na de stuw.
Dit pad ging steeds met bruggetjes over het riviertje heen.
Indy had tijdens de wandelingen vaak vrienden zoals deze pinken die een heel eind met hem meeliepen. Dit was bij Sur l'Ak. Een hele mooie wandeling.
Een keer op bezoek in een mooi stadje, in dit geval Monschau. Wij hebben daar de wandeling door het stadspark gemaakt en die ging boven het plaatsje langs. Heel mooi al die oude vakwerkhuizen.
Daarna van Monschau naar Eupen gereden over de meest slechte weg waar ik ooit op gereden heb. Meer gat dan iets anders.
Na een eerste bijzonder koude week werd het vanaf die week goed weer met temperaturen zelfs tot boven de 30 graden.
Tijdens onze maaltijd 's avonds zag Lia opeens in een overigens strak blauwe hemel opeens een regenboog in de strepen van vliegtuigen. Een heel aparte gewaarwording.
Piet de Pad was bij ons op bezoek. En ook een vogel die een grote vuile streep op de auto had laten vallen. Die moest er dus vanaf.
Een andere mooie wandeling ten zuiden van Faymonville. Langs een steengroeve met alleen rode stenen. Prachtige uitzichten.
Op mijn rug onze nieuwe 22 liter rugzak met proviand voor ons en Indy.
Hier consumeren we onze proviand uit de rugzak. Vlak bij Hof Mathonet zuidelijk van Faymonville.
Op de Hautes Fagnes vlak bij Pont de Bosfagne begint de Roer die via België, Duitsland in Roermond eindigt.
Deze foto is vlak bij de de bron genomen.
Links het resultaat van een half uurtje hagel op de laatste woensdag. Het begon met hagel ter grootte van een tennisbal en later waren het redelijke knikkers.
Rechts onze huiskoe Berta 24 die zowat het eten van tafel kon eten.
De gebruikelijk foto van het plaatsnamenbord.
Bijna was dit lieve hondje onze nieuwe huisgenoot geweest maar we zijn verstandig geweest en hebben hem bij zijn broertjes en zusjes (nog 5 puppies) gelaten.
Het was wel een snoepie.
